Aby skorzystać z urlopu, trzeba być zdolnym do pracy

Powrót do zdrowia pracownika po długotrwałej chorobie nie zawsze oznacza powrót do wykonywania obowiązków. Czy przed udzieleniem mu urlopu konieczne są badania kontrolne?

Często dochodzi do sporów na tle udzielania urlopów pracownikom powracającym do pracy po dłuższej nieobecności z powodu niezdolności do pracy. Pracodawcy nie zawsze wiedzą, jak postąpić, a Sąd Najwyższy nie ułatwia wywiązania się z obowiązków, ponieważ orzecznictwo w tym zakresie nie jest jednolite.

Rozbieżności w orzecznictwie

W typowych sytuacjach pracownik wracający do firmy po długotrwałym zwolnieniu lekarskim po odzyskaniu zdolności do pracy planuje powrót do wykonywania swoich obowiązków. Przepis art. 229 § 2 kodeksu pracy (k.p.) wyraźnie przewiduje, że w przypadku niezdolności do pracy trwającej dłużej niż 30 dni, spowodowanej chorobą, pracownik podlega kontrolnym badaniom lekarskim w celu ustalenia jego zdolności do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku. Lekarz orzecznik musi zatem ocenić, czy po dłuższym okresie choroby pracownik odzyskał już utraconą zdolność do pracy. Regulacja ta nie budzi wątpliwości, gdyż jej celem jest ochrona zdrowia pracownika.

Problem pojawia się, gdy pracownik po okresie nieobecności spowodowanym chorobą nie zamierza niezwłocznie przystąpić do wykonywania obowiązków pracowniczych, tylko chce skorzystać z urlopu wypoczynkowego. Sytuacja taka występuje stosunkowo często, ponieważ pracownicy w czasie nieobecności w pracy spowodowanej chorobą nabywają prawo do urlopu, który nierzadko ulega...